Birleşik İşçi Cephesi ya da “İşçilerin Kendi Partisi” Anlayışı Üzerine

— Şa­di OZAN­SÜ

Son 150 yıl­dır dün­ya ça­pın­da sı­nıf­sız ve sö­mü­rü­süz bir top­lum için mü­ca­de­le eden Mark­sist ör­güt­len­me­le­rin ta­ri­hi is­ter is­te­mez iş­çi sı­nı­fı­nın bir­le­şik cep­he­si­ni ya­rat­mak için ve­ri­len mü­ca­de­le­nin de ta­ri­hi­dir. Bu iki­si­ni bir­bi­rin­den ay­rı dü­şün­mek, ya­ni bir baş­ka ifa­dey­le, bir­le­şik cep­he tak­tik­le­ri üze­ri­ne bas­ma­dan yü­rü­tü­le­cek po­li­ti­ka­lar­la Mark­sist par­ti­le­rin doğ­ru­sal ola­rak ser­pi­lip ge­li­şe­bi­le­ce­ği­ni var­say­mak if­lah ol­maz bir ma­ce­ra­cı­lı­ğın, o de­ğil­se, su ka­tıl­ma­mış bir ha­yal­pe­rest­li­ğin ürü­nü ola­bi­lir an­cak. Ger­çek­ten de, sı­nıf mü­ca­de­le­si­nin her tür­lü çı­kış ve ta­bii iniş dö­nem­le­rin­de de Mark­sist bir sı­nıf par­ti­si­nin sı­nı­fın ile­ri un­sur­la­rı­nı ka­zan­ma­ya ça­lış­ma­sı ve bu yol­da her tür­lü sis­te­ma­tik ça­ba­yı gös­ter­me­si ka­çı­nıl­maz bir zo­run­lu­luk­tur. Ama ge­ne her dö­nem­de sı­nı­fın do­ğa­sı ge­re­ği ken­di Mark­sist ör­güt­sel ya­pı­sı dı­şı­na ta­şan ke­sim­le­ri­ni şu ya da bu yol­dan or­tak bir ey­lem hat­tı­na çek­me­ye ça­lış­ma be­ce­ri­si­ni gös­te­re­me­yen ya­pı­la­rın da uzun va­de­li sı­nıf po­li­ti­ka­la­rı­nı uy­gu­la­ya­bil­me im­kan­la­rı son de­re­ce sı­nır­lı­dır. Devamı