Birleşik Sekretarya’nın (Bir-Sek) 1 16. Dünya Kongresi Şubat ayının sonlarında Belçika’da gerçekleşti.
Sekretarya’nın bir önceki Dünya Kongresi 2003 yılında yapılmıştı. Son Dünya Kongresinin bilançosu Bir-Sek’in International Viewpoint dergisinde Salvatore Cannavo’nun ‘Enternasyonal Yeniden bir Olasılık Haline Geliyor’ (558-559, Şubat-Mart 2010) başlıklı makalesinde çizilmiştir.
Bir soru sorarak başlayalım: Herhangi bir işçinin ya da gencin devrimci bir örgütlenmeye sadece ne söylediğini değil, ne yaptığını da sorma hakkı yok mudur? Devamı
- Birleşik Sekretarya’nın nereden geldiğini hatırlayalım: “IV. Enternasyonal’in programına karşı çıkan bir yöneliş, sözde ‘Soğuk Savaş’ –herkesin Sovyet ve Amerikan “blokları”nın karşı karşıya geldiği bir dönem olarak bildiği– koşullarında IV. Enternasyonal’in kendi içinde gelişti ve kendi liderleri (Michel Pablo) tarafından cesaretlendirildi. ABD ve SSCB’nin karşı karşıya gelmesi durumunda, III. Dünya Savaşı riski, Pablo şu fikri geliştirdi: Stalinist bürokrasi “sola” kaydırılır ve Pablo’nun ifade etmeye razı olduğu şekliyle, elbette bürokratik bir tarzda, “sosyalizm”i gerçekleştirmek zorunda kalacağı bir pozisyonda –“yüzyıllara uzanacak bir geçiş sürecinde- bulur kendini. IV. Enternasyonal liderlerinin bundan çıkardığı sonuç sola kayması beklenen hareketi güçlendirmek için Enternasyonal’in Stalinist partilere girmesi gerektiği oldu. Bu durum bir yandan (Stalinist ve emperyalist) bloklar arasındaki mücadeleyi proletarya ve burjuva arasındaki sınıf mücadelesiyle yer değiştirken, diğer yandan, IV. Enternasyonal’in tasfiyesine neden oldu. Bu yönelişe karşı mücadele eden Fransız seksiyonunun çoğunluğu bürokratik yollardan ihraç edildi. “Troçkizmden kopan Pablocu akım” ile ayrılığın kökünde yatan neden budur (“The 20th Century in 20 Chapters”, IV. Enternasyonal’in Fransız Seksiyonunun eğitim broşürü). SSCB’nin 1991’de tamamen Stalinist bürokrasi nedeniyle dağılması, bürokrasinin “kendine özgü [sui generis] bir sosyalizmi başaracağı” varsayımını nihai olarak tarihin çöp sepetine attı. Fakat Pablocu grup (Bir-Sek), STK’lara ve “sosyal forumlar”a girerek, bir yandan da halen IV. Enternasyonal’i temsil ettiğini iddia etmeye devam ederek, 1991’den sonra da varlığını sürdürdü. Bu gruplaşma özellikle, bir kaçını söylemek gerekirse, Fransa’da Yeni Anti-Kapitalist Parti (NPA), Brezilya’da Sosyalizm ve Özgürlük Partisi (PSOL), Portekiz’de Sol Blok (BE), Pakistan’da Pakistan İşçi Partisi (LPP) tarafından temsil edilmektedir.[↩]