— IV. Enternasyonal Genel Konseyi
Kapitalizmin dünya krizi bütün uygarlığı ortadan kaldırmakla tehdit ediyor
“Ya sosyalizm Ya barbarlık” alternatifine olumlu bir çıkış bulmak için mücadeleye
Bu davet dünyanın bütün emekçilerine ve halklarınadır
Kent ve kır emekçileri, militanlar, gençler
Dünyanın bütün ezilen halkları,
IV. Enternasyonal Genel Konseyi IV. Enternasyonal’in VII. Kongresini toplama kararı almış bulunuyor.
Bu davet; öldürücü emperyalizme karşı, savaşlara karşı, açlığa karşı, ulusların yıkımına karşı işçi hakları ve demokratik haklar için mücadelede yer alan herkesedir.
IV. Enternasyonal’in bu çağrısı hepinizedir, çünkü tahlillerimizi bir bütün olarak paylaşsanız da paylaşmasanız da, hedefi insan uygarlığının savunusu olan ortak kavganın içinde yer almaktayız.
IV. Enternasyonal’in bu kongresini toplamaya karar verdiğimiz an, insanlığın geleceğinin üzerine bir karara varılacak olan andır. Kapitalist sistem ortaya çıktığı andan bu yana hiç yaşamamış olduğu bir krize batmış bulunuyor.Kapitalizmin herşeyi tehdit eden bu parçalanma krizine sürüklenmeyi halklar ve uluslar reddediyorlar.
IV. Enternasyonal, sömürülenler sınıfıyla sömürücüler sınıfının çıkarlarını karşı karşıya getiren yüzlerce yıllık mücadelenin ve işçi hareketinin bütün tarihsel geleneğinin sürekliliğini eylemine kazımıştır. Emeğin sermayeye karşı bu mücadelesi işçi örgütlerinin bağımsızlığını mutlak bir zorunluluk olarak görür.
IV. Enternasyonal ilk üç işçi Enternasyonallerinin kurucu ilkelerinin sürekliliği temelinde şunu yüksek sesle bir kez daha haykırır: İnsan uygarlığının geleceği üretim araçları üzerindeki çürümekte olan özel mülkiyet rejiminin varlığını sürdürmeye devam etmesiyle çelişki halindedir. İnsanlığın kendi durumuna bir çözüm bulabilmesi ancak sermayenin mülksüzleştirilmesinden, üretim araçlarının kolektif mülkiyetinden ve evrensel sovyetler cumhuriyetinin yerleşmesinden geçer.
SSCB 1991 yılında çöktüğünde IV. Enternasyonal aç kurtlarla birlikte sevinç ulumalarına girmeyi reddetti. IV.Enternasyonal tarihsel olarak stalinist bürokrasiye karşı Sol Muhalefetin yürüttüğü mücadeleden doğdu. Toplumsal mülkiyeti sırtından geçinerek dünya sosyalist devrimi perspektifinden vazgeçen bu bürokratların önünde eğilmedi. IV. Enternasyonal, uluslararası ölçekte işçi sınıfının en büyük kazanımı olan SSCB’nin varlığını tehtid eden bürokrasiyi suçlayarak 1917 Ekim’inin mrasını savunmak için mücadele etti. IV. Enternasyonal’in bu öngörüsü doğrultusunda bürokrasi SSCB’yi çöküşe ulaştırdığında IV. Enternasyonal bir an bile “İşte bu sosyalizmin sonudur!” korosuna katılmadı.
Tam tersine, IV. Enternasyonal, marksizmin bütün öğretileri temelinde daha çöküş anından itabaren şu öngörüde bulundu: SSCB’nin çöküşü kapitalizmin çözülme krizini derinleştirerek geliştirecektir.
IV. Enternasyonal Lenin’le birlikte emperyalist aşamasına varmış kapitalizmin her düzlemde gericilik anlamına geldiğini belirtir.
Kentlerin ve kırların emekçileri, militanlar, gençler, ezilen halklar,
Kapitalistler bütün dünyada kendi krizlerini işçi sınıfına ve halklara daha fazla darbe indirmek için kullanıyorlar. Kapitalistler, mevcut dünya krizi durumundan istifade ederek ulusların her türlü egemenlik biçimini sorgulatabilmek için onlar üzerindeki baskı, talan ve parçalanma süreçlerini hızlandıracaklardır.
Bush yönetimi, Demokrat ve Cumhuriyetçi partilerin de onayıyla bankalara ve spekülatörlere 1500 milyar Dolar sunan Paulson planını geçirdi. Sahibinin yolunu izleyen Avrupa Birliği de daha ilk kriz zirvesinde bankalara ve spekülatörlere 17oo milyar Euro sunmaya karar verdi. Ve bu rakamlar her geçen gün artmaya devam ediyor. Bütün dünyada emperyalizmin hizmetindeki bütün kurumlar ve hükümetler benzer planları uygulamaya koyuyorlar.Kamu fonları ve ulusların bütün zenginlikleri spekülatörlerin, bankacıların ve halkların varlıklarını çalan hırsızların hizmetine koşuluyor. Bu meblağları, halkların ve ulusların kazanımlarının tümünü yıkmak için, bütün düzenleme ögelerini dağıtmak için ve vahşi sömürüye engel teşkil eden bütün kolektif hakları ortadan kaldırmak için kullanacaklar.
Bütün emekçiler bu büyük meblağların boşuna akıtıldığının farkındalar. Bunların spekülasyon ve sömürü makinasının yeniden gelişmesine imkan hazırlayacağının bilincindeler. Sorun kökünden çözülmediği taktirde bu krizi daha da yıkıcı bir krizin izleyeceğinin farkındalar. Sorunun kökü ise tabii ki, üretim araçları üzerindeki özel mülkiyet rejiminin kendisidir.
O halde IV. Enternasyonal bütün erkek ve kadınlara şu soruyu soruyor: Buna izin verecekmiyiz? Şunu kabul etmek zorundayız ki, bugün tüm dünyada işçi sınıfı ve demokrasi adına konuşmaya yeltenen sayısız kişi, aktif oylarıyla ya da onursuz sessizlikleriyle bu planları destekliyorlar.
Oysa bütün emekçiler biliyorlar ki, bir bankere verilmiş olan her bir Dolar kendilerinin sömürü koşullarını ağırlaştırmaya hizmet edecektir. Gene her emekçi, bu planların, Afrika’yı kırıp geçirmiş, Doğu Avrupa’da toplumsal mülkiyetin özelleştirilip parçalanmasına denetçilik yapmış ve günümüz Çin’ini tehdit eden Dünya Bankası ve İMF planlarından farklı tabiatta olmadıklarını, hatta sonuçlarının daha da yıkıcı olacağını görmektedir.
IV. Enternasyonal kendilerini işçi hareketinin ve demokrasi hareketinin bir bileşeni olarak gören bütün örgütlere şu ciddi çağrıyı yapıyor: Ulusların, halkları ve demokrasinin savunulması bu planlardan kopmayı gerektiriyor.İşçi örgütlerinin bağımsız kalmasının bedeli budur. Bütün dünya emekçilerinin hepbirlikte ayağa kalkarak “bu rezil planları istemiyoruz!” demekten başka çareleri yoktur.
IV. Enternasyonal, işçi örgütlerini, hükümetlerin ve kapitalistlerle çokulusluların emirleri doğrultusunda zincire vurmayı hedefleyen her türlü milli birlik ve kutsal ittifak biçimlerine karşı mücadele etmeye çağırır.
IV. Enternasyonal bütün dünyada sosyal demokrat aygıtların –ki artık kendilerinin gölgesi haline gelmiş bulunuyorlar- sosyalist Enternasyonal aygıtının ve stalinizmin parçalanmasından doğan parti aygıtlarının izledikleri politikalarla halkların kurtuluş mücadelelerinin önünde temel engel oluşturduklarını ilan eder.Bu aygıtlar, işçi sınıfı tarafından tarihsel olarak kurulmuş olan örgütlerin yıkımı için sürdülen saldırının zeminini hazırlıyorlar.
IV. Enternasyonal, Afganistan için savaş kredilerine İtalya’da parlamentoda oy veren, 1917 Ekim Devriminin sayfasının nihai olarak kapandığını ileri süren, “eski işçi hareketini” artık bitirmek gerektiğini ileri süren ve hala IV. Enternasyonal etiketini kullanmaya devam eden Birleşik Sekretarya adlı çevrenin bu rezilce tavrını mahkum eder.
IV. Enternasyonal gençliğe şu çağriyı yapar: Yaygınlaşan savaşlar, vasıfsızlaştırmalar ve genelleştirilmiş iğreti çalışma koşulları dışında kapitalizm size ne tür bir gelecek vaad ediyor?
IV. Enternasyonal ezilen uluslara ve halklara şu çağrıyı yapar: Çözülme krizi içindeki kapitalist sistem, sizlere, parçalanma, dağılma bitmeyen savaşlar ve ulusal baskı dışında nasıl bir gelecek sunuyor?
Evet, biz, Rosa Luxemburg’un öğretisine sadık kalarak, “Ya sosyalizm, Ya barbarlık” alternatifinin günümüzde her zamankinden daha yakıcı bir hale geldiğini ileri sürüyoruz.Çözülme süreci içindeki kapitalist sistemin büyük yıkımlar dışında insanlığa sunabileceği hiçbir şey kalmamıştır.
Sadece işçi sınıfı, kendi örgütleri içinde birleşmiş ezilen uluslar ve halklarla gençlik, insanlığa farklı bir geleceğin yolunu açabilir. Bu, üretim araçlarının toplumsallaşması üzerine inşa edilecek bir gelecektir, bu temelde bir barış ve toplumsal adalet geleceğidir. Bu mücadelenin ilk adımı kapitalistlerin ceplerine milyarlarca Doları akıtan planlarla kopuşu sağlama mücadelesidir.
İşçi hareketinin bütün tarihinden şu dersi çıkartıyoruz:İşçi sınıfı bir sısnsf olarak örgütlenmedikçe hiç bir şeydir. İşçi sınıfının, “sınıfa karşı sınıf” olarak bir araya gelme mücadelesinde IV. Enternasyonal’in, işçi sısnsfının bütününden ayrı çıkarları yoktur.
İşte bundandır ki, IV. Enternasyonal, Emekçilerin ve Halkların Enternasyonal Birliği olan İLC’nin içinde bütün gücüyle yer alıyor. İLC; işçi örgütlerinin bağımsızlığının savunusu temelinde , her eğilimden işçi partilerinin, örgütlerinin ve militanlarının bir araya geldiği geniş bir yapılanmadır. İLC’nin amacı; sınıf bağımsızlığının genişlemesine yardımcı olmak için mücadele eden bütün militanları ve akımları, karşılıklı saygı, özgür tartışma ve ortak eylem arayışı temelinde bir araya getirerek savaşa ve sömürüye karşı mücadele etmektir.
İşte bundandır ki, IV. Enternasyonal ve onun seksiyonları, her ülkede farklı biçimler altında, işçi örgütlerinin bağımsızlığı için bağımsız işçi partilerinin inşası görevini önüne koyuyor.
İşte gene bundandır ki, IV. Enternasyonal ve onun seksiyonları, her ülkede ve uluslararası ölçekte işçilerin ve onların örgütlerinin birleşik cephesi için, sömürü sisteminden kopuş için, emekçi halkın kurtuluşu yolunda acil eylem planlarının devreye sokulması için ve ulusların egemenliğinin savunulması için mücadele yürütüyor.
1938 yılında Lev Troçki tarafından kurulup, 1993 yılında yeniden ilan edilmiş olan IV. Enternasyonal, sömürülen halkın zorlu mücadelesinin başarıya ulaşması yolunda hazır reçetelere sahip olduğu iddiasında değildir. O, size sadece lekesiz bir bayrak sunuyor. Sizi, kazanmanın ve yaşamanın kavgasına çağırıyor.
IV. Enternasyonal, sizleri, kendinize uygun göreceğiniz şekilde, VII. Dünya Kongresine katılmaya davet ediyor.