— Barış YILDIRIM
Bu yazıda, okurlarımıza IV. Enternasyonal’in 1952-53 sürecindeki bölünmesi üzerine belgeler sunmaya devam ediyoruz. Konuya, Sosyalizm’in Temmuz 2005 sayısında yayımlanan J. J. Marie’nin IV. Enternasyonal’in Bölünmesi Sürecinin Bağlamı yazısıyla giriş yapmıştık. Devamı
— Şadi OZANSÜ
Yaklaşık iki yıllık bir çalışmadan sonra İşçi Kardeşliği Partisi (İKP) kuruldu. Kuşkusuz bu kuruluşun teorik ve politik ön hazırlıkları çok daha eski yıllara dayanıyor: PGB Sosyalizm gazetesinin 1990 yılının başında gerçekleşen Zonguldak Büyük Madenci Eylemi sırasında ortaya attığı, Genel Maden-İş Sendikası Genel Başkanı Şemsi Denizer’in başkanlığında bir kitlesel işçi partisinin kurulması çağrısı ve 1993 yılında Birleşik İşçi Emekçi Partisi Girişimi’nin (BİEP) oldukça uzun yıllar gündemde kalan ancak daha sonra akim kalan çabaları. Devamı
— Pierre CISE
Gerek basında gerek iktisadi ve siyasal literatürde “liberal” veya “neoliberal” kelimelerine sık sık rastlıyoruz, örneğin “liberal küreselleşme”, “neoliberal politikalar”, “ultraliberal”, “sosyal liberalizm” gibi öbeklerin içinde.
İktisadi alanda liberal düşünce, 18. yüzyıl sonu ve 19. yüzyıl başlarında, kapitalist üretim biçiminin baskın üretim biçimi haline gelmesiyle gelişti. Bu düşünce ekolünün başlıca temsilcileri ve savunucularının İngiliz olması tesadüf değildi, çünkü yeni üretim biçiminin en hızlı geliştiği yer İngiltere’ydi. Bu düşünceyi tanımlamak için “liberal” terimi kullanılıyordu, çünkü özgür girişimcilik (Latince liber, özgür) ve serbest piyasanın işleyişinin önündeki her türlü kısıtlamanın kaldırılması, bu düşüncenin olmazsa olmazıydı. Buna karşın, o dönemin baskın düşünce okulu olan merkantilizm 2, korumacılıktan ve devlet müdahalesinden yanaydı. Devamı
— Şadi OZANSÜ
Emek Partisi (EMEP), Türkiye sosyalist hareketi içinde gerçek bir partileşme sürecinin esas olarak işçi sınıfı hareketi içinden yaratılması gerektiğinin farkına varan ve buna uygun olarak davranmaya çalışan örgütlü yapıların başında geliyor. Bu partinin öncüllerinin 70’li yılların başındaki çizgisi göz önünde bulundurulduğunda (THKO çizgisi) aslında bu gelişme oldukça şaşırtıcı. Muhtemelen bu olumlu yönelim değişikliğinin ardında Halkın Kurtuluşu çevresinin teorik ve örgütsel donanımını ileride değineceğimiz tüm sınırlarına rağmen Arnavutluk Emek Partisi (AEP) üzerinden kurgulamış olmasının payı önemli gibi. Gerçekten de Latin Amerika’nın fococu örgütlenme geleneğini savunan bir başlangıç çizgisinin işçi sınıfı örgütlenmesine evrilmesi pek olağan bir gelişme olmasa gerek. Öte yandan SBKP’nin (Sovyetler Birliği Komünist Partisi) Türkiye uzantısı olan geleneksel TKP’nin Sovyetler Birliği’nin çöküşüyle birlikte kendini tasfiye edip tarih sahnesinden silinmesi göz önünde bulundurulduğunda SBKP ve SSCB’den hiç de farklı bir gelişme seyri izlememiş olan AEP’nin ve Arnavutluk Halk Cumhuriyeti’nin çöküşüne rağmen, zamanında onun politikalarına sıkı sıkıya bağlı kalan bir yapının mevcut gelişimi anlamlı olsa gerek. Devamı
La Vérité/Gerçek dergisinin 45. sayısından çevrilmiştir.
— Fabio MORAES
IV. Enternasyonal’in Brezilya seksiyonu 25. Kongresini (olağanüstü kongre) Sao Paulo’da gerçekleştirdi. Bu üç gün yoğun tartışmalarla geçti. Yoldaş Mario’nun sunduğu siyasal durum raporuyla ve Farias yoldaşın ve IV. Enternasyonal sekreteryasının katkılarıyla açılan genel tartışmada yetmiş iki delege söz aldı. Kongre gerçekleştiği esnada, bizim seksiyonumuzun da akım olarak yer aldığı PT yani İşçi Partisi ve tüm Brezilya iki aydır derin bir krizle sarsılıyordu. Devamı